Generieke criteria voor zorginkoop van eHealth en Health2.0 diensten

Geschreven door Cris Flim | 27 juni 2010

Het valt niet mee om succesvolle procesinnovaties in de zorg een structurele plek te geven. Daar zijn veel redenen voor en o.a. het ZorgInnovatiePlatform en eHealthNu hebben aangegeven welke barrières daartoe overwonnen moeten worden. Er wordt hard 'geduwd' om innovatie in het systeem te krijgen, maar wordt er ook getrokken?

Deze week las ik weer eens de 7 lessen van managementgoeroe Stephen Covey, en met name de tweede bracht mij tot deze blog/discussie. 'Begin met het einde in gedachten'. Naar mijn mening is geld één van de belangrijkste voorwaarden voor succesvolle zorginnovatie. Het is een beetje 'not done' om openlijk over het streven naar inkomsten of het risico op verlies ervan te spreken. Maar het gedrag van veel zorgbestuurders, zorgverleners en beleidsmakers wordt er in hoge mate door bepaald. En dat is volkomen logisch en prima. Iedereen streeft naast een maatschappelijk belang ook naar een stuk eigen belang. Bij de één is dat belang wat groter dan bij de ander, maar dat is een andere discussie. Het probleem vind ik dat het zo 'gecamoufleerd'wordt gedaan.

Geld is ook een belangrijke voorwaarde voor succesvolle business cases voor eHealth en Health2.0 toepassingen. In het (Zéér) gereguleerde marktmodel in de zorg is de cruciale plek waar innovatie naar structurele zorg moet worden omgezet, de zorginkoop door zorgverzekeraars. Dat het model op dit moment 'stuck in the middle' is en zorgverzekeraars weinig prikkels en middelen hebben om echt selectief in te kopen, is overigens een feit. Zolang innovatie geen noodzaak is om te blijven bestaan en alle traditionele vormen van zorg gewoon gefinancierd blijven worden, 'weet je wel wat je hebt, en niet wat je krijgt'. Maar daar kunnen we op de korte termijn niet veel aan veranderen, gegeven het politieke vacuüm waarin we ons bevinden in dit land.

Als het eindplaatje nu eens concreet wordt gemaakt, dan zou het dus zo moeten zijn dat de zorginkoop eisen stelt aan de kwaliteit van geleverde zorg. Onderdeel van die zorg zouden eHealth en Health2.0 toepassingen kunnen zijn en het zou goed zijn om voor deze toepassingen ook inkoop (kwaliteits-) criteria te formuleren. Zodat zowel zorginkopers als zorgaanbieders weten waar ze aan toe zijn.
Daarbij pleit ik er dus voor om voor eHealth en Health2.0 specifieke aspecten een slagje dieper te gaan dan bijvoorbeeld de pure outputfinanciering in zorgtermen zoals nu wordt bepleit voor integrale bekostiging. Omdat zonder die criteria alle partijen een beetje tasten in het duister.

De filosofie om criteria voor zorginkoop te formuleren is grofweg ook de gedachte achter het initiatief van eHealthNu om specifieke criteria voor diabetes en hartfalen te formuleren. Mijn suggestie is echter om tegelijkertijd aan de andere kant te beginnen, namelijk het formuleren van generieke kwaliteitseisen voor eHealth en Health2.0, inclusief hulpmiddelen voor inkopers bij zorgverzekeraars en zorgaanbieders/-leveranciers om deze toepassingen in te kopen.

Er zijn al enkele Europese studies gedaan naar bv. Financing eHealth en Procuring eHealth, dus we hoeven niet vanaf 'nul' te beginnen. De reden dat de NVEH zich er sterk voor wil maken is dat een flink deel van haar leden, eHealth zorgverleners en eHealth MKB ondernemers, gebaat zouden zijn bij een set generieke criteria voor hun toepassingen, zodat ze alvast kunnen anticiperen.

Nu kunnen enkele wijze mensen dit lijstje generieke criteria wel van achter de tekentafel gaan verzinnen, maar met het 2.0- gedachtengoed van 'wisdom of the crowds' in het achterhoofd is besloten om de totstandkoming van zo'n set generieke criteria samen met u te doen.
We horen graag aan welke generieke eisen een eHealth of Health2.0 toepassing zou moeten voldoen. Technische, medische, financiele, procesmatige, u mag het bepalen. We lezen graag de reacties.

Chris Flim
Secretaris NVEH – Nederlandse Vereniging voor eHealth